Zaburzenia tikowe i zespół Tourette'a

Zaburzenia tikowe są najczęściej występującym zaburzeniem ruchu w dzieciństwie; występują u około 20 % dzieci w wieku szkolnym przez jakiś czas. Tik to nagły, gwałtowny powtarzający się ruch lub wokalizacja. Tiki dzielimy na ruchowe (motoryczne), wokalne (głosowe, respiracyjne) i czuciowe. Zaburzenia tikowe mają podłoże neurologiczne.

Zespół Tourette'a to zespół tików ruchowych i głosowych, który pojawia się w okresie dzieciństwa lub wieku młodzieńczym ( 2- 15 r. życia ). Do najbardziej charakterystycznych cech zaburzenia należą: niezależne od woli ruchy ( mruganie, drgnięcia głowy, grymasy twarzy, drgnięcia kolan, drganie lub szarpanie tułowiem, ramionami, nogami itp. ), niekontrolowane odgłosy ( np. chrząkanie, parskanie, pociąganie nosem, "szczekający" kaszel ), możliwe echopraksje, czyli nasilone mimowolne powtarzanie ruchów innych osób, także o nieprzyzwoitym charakterze, możliwe wulgaryzmy oraz używanie obscenicznych słów i fraz, również pozostające poza kontrolą dziecka. Symptomy te są zmienne pod względem charakteru, częstotliwości i intensywności występowania. Badania pokazują, że na każde 10 tyś. osób przypada 5 z zespołem Gillesa de la Tourette'a. Zaburzenie występuje 4 x częściej u chłopców.