Autyzm dziecięcy
Autyzm dziecięcy jest poważnym zaburzeniem rozwojowym, obejmującym wiele sfer funkcjonowania danej osoby. Pojawia się we wczesnym dzieciństwie - przed 36 miesiącem życia.
Charakterystyka autyzmu dziecięcego obejmuje:
Jakościowe zaburzenia interakcji społecznych, do których należą:
niedostateczne wykorzystanie zachowań niewerbalnych takich jak: kontakt wzrokowy, mimika twarzy, postawa ciała i gestykulacja w celu regulowania relacji społecznych;
niedostateczny do wieku umysłowego rozwój relacji rówieśniczych;
brak zainteresowania innymi osobami jako ludźmi;
brak społeczno- emocjonalnego odwzajemniania i zdolności do empatii;
brak spontanicznej potrzeby dzielenia się swoimi radościami , zainteresowaniami i osiągnięciami.
Jakościowe nieprawidłowości w porozumiewaniu się (komunikacji), obejmujące:
opóźnienie lub całkowity brak rozwoju mowy bez kompensacji za pomocą komunikacji niewerbalnej;
u osób mówiących zaburzenie w zakresie umiejętności inicjowania i podtrzymywania rozmowy z innymi osobami;
stereotypowe i powtarzające się użycie języka lub język idiosynkratyczny (echolalia, zamiany zaimków, liczne agramatyzmy, neologizmy, powtarzające się zadawanie pytań);
brak zróżnicowanych, spontanicznych zabaw w udawanie lub zabaw grupowych odpowiednich do wieku rozwojowego.
Ograniczony i powtarzający się wzorzec zachowań, aktywności i zainteresowań:
patologiczne przywiązanie do jednego lub więcej stereotypowych i ograniczonych wzorców zachowania;
przywiązanie do specyficznych, niefunkcjonalnych rutyn i rytuałów;
opór wobec zmian;
manieryzmy ruchowe;
uporczywe zaabsorbowanie fragmentami przedmiotów.
Autyzm około 3-4 razy częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Niestety w przypadku tego zaburzenia rokowania nie są pomyślne. Istotny jest stopień nasilenia objawów, wiek w którym postawiono diagnozę i rozpoczęto terapię oraz współwystępowanie innych problemów medycznych. U około 30-40% osób z autyzmem występują napady padaczkowe, około 65-88% ma upośledzenie umysłowe. Badania pokazują, że prawie 90% ludzi z autyzmem przez całe życie pozostaje zależna od innych osób, a tylko około 10% jest w stanie samodzielnie funkcjonować.